tag:blogger.com,1999:blog-38131232011-04-21T22:00:28.295-07:00Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comBlogger211100tag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-837618532002-10-30T00:51:00.000-08:002002-10-30T00:51:20.703-08:00پاييز <br />دوباره داره عاشقم مي كنه <br />پاييز دوباره داره سردم مي كنه <br />هميشه دلم پاييز رو مي خواست <br />اما حالا كه اومده <br />باز دوباره <br />دلم گر�ته <br />پاييز <br />باز داره برگها رو مي ريزه <br />شايد توي اين پاييز <br />كلاغهاي سياه ديگه نيان <br />پاييز <br />چرا دوباره اومدي <br />كه باز يادم بي�ته كه خيلي تنهام ؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-83761853?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-828810092002-10-12T04:10:00.000-07:002002-10-12T04:10:07.883-07:00داشت مثل هميشه توي خيابون راه مي ر�ت . يكي از همون روزاي هميشگي . <br />وقتي به ماشينها نگاه مي كرد ديگه به گذشته �كر نمي كرد . شايد قبلا يكي از <br />همون ماشين ها مال اون بود . وقتي مي ديد مردم دارن با عجله اينطر� و <br />اونطر� مي رن با خودش �كر مي كرد: كه چي بشه ؟ همه زندگيش رو <br />گذاشته بود توي خاطره هاش و اومده بود . چشماش كنار خيابون دودو مي زد . <br />وقتي يه دختر كوچولو ديد يه د�عه ر�ت طر�ش . خواست بغلش كنه . اما پدرش <br />بچه رو گر�ت . حق هم داشت . بچه خودش بود . اونم يه دختر داشت . خيلي <br />كوچيك . شايد اندازه همه زندگيش . حالا ديگه همه از دستش �رار مي كردن . <br />حتي موشاي توي جوب . اما ديگه ناراحت نمي شد . ديگه اشك توي چشماش <br />نمي اومد . مي خواست �قط راه بره . راه بره كه نرسه . پاهاش خسته بود . <br />جلوي بستني �روشي وايساد . از سطل كنار خيابون يه بستني نص�ه برداشت . <br />هميشه براي دخترش بستني نوني مي گر�ت . هميشه دوست داشت �الوده با <br />آبليموي زياد باشه . يه گاز زد . دندوناش يخ زدن . دختر و پسر جوون كه اونجا <br />روي نيمكت بودن بلند شدن و ر�تن . دختره گ�ت : مهرداد چرا اينقدر آدم بدبخت <br />زياده ؟ ر�تن توي ماشينشون . يه گاز ديگه زد . صاحب مغازه داد زد : اينجا <br />واي نسا . اما اون اهميتي نداد. صاحب مغازه اومد بيرون . بازوش رو گر�ت و <br />هلش داد . اونهم مقاومت نكرد . راه ا�تاد كه بره . يه گاز ديگه زد . داشت توي <br />جوب رو نگاه مي كرد . توي خيابون دعوا شده بود . دو ن�ر داشتن همديگرو <br />مي زدن . دوباره راه ا�تاد . يكي از همون روزاي هميشگي . ديگه هيچ وقت <br />سراغ خاطره هاش نر�ت ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82881009?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-828806172002-10-12T03:41:00.000-07:002002-10-12T03:41:06.020-07:00وقتي نگاهشو از من گر�ت ن�هميدم چي رو از دست دادم . �قط گ�ت مواظب <br />خودت باش . منم گ�تم : توهم همينطور . اما حالا دلم يه د�عه تنگ شد . دلم <br />يه د�عه گر�ت . يه د�عه ديدم ديگه تنهام . بايدم تنها باشم . حق من همينه . <br />چون خودم خواستم . امروز مي خوام برگردم به چند سال پيش . روزي <br />كه براي اولين بار ديدمش . نمي دونم از كي . اما حالا �هميدم عاشق شدم . <br />حالا كه ديگه همه چيز تموم شده . قبلا كه دلم براش تنگ مي شد خودمو <br />راضي مي كردم كه بهش عادت كردم و بي خيالش مي شدم . اما حالا ديگه <br />خيلي گذشته . ديگه نمي تونم بگم به خاطر عادت بوده . هميشه از عادت كردن <br />بدم مي اومد . هميشه به دوستام مي گ�تم كه عشق مال بچه هاس . اما حالا <br />مي بينم بدترين درد اينه كه آدم ن�هميده عاشق بشه . الان ديگه هيچ چيز برام <br />مهم نيست . بايد يه جايي پيدا كنم كه هيچ كس نباشه . يه جايي باشه براي خودم <br />كه توش گم بشم . كه غرق بشم . برم . هيچ كس ديگه بهم �كر نمي كنه . آخه <br />هيچ وقت محبتم رو تقسيم نكردم . همش حروم شد . راستي چرا هر كس <br />عاشق مي شه داغ مي شه . قلبش تند مي زنه . چرا هر كس عاشق مي شه <br />شب رو دوست داره . چرا هر كي عاشق مي شه كاراش با بقيه �رق مي كنه . <br />ديگه نمي خوام عاشق بشم . ديگه نمي خوام دوست داشته باشم . يعني ديگه <br />نمي تونم . ديگه قلب من تموم شده . حالا مي خوام منتظر باشم . منتظر يه <br />دنياي جديد . منتظر يه تولد . شايدم مرگ . اينجا ديگه جاي من نيست . <br />اصلا از همون اول هم اشتباه شد كه من اومدم اينجا . الان دارم مي �همم وقتي <br />نگاهشو از من گر�ت چي رو از دست دادم . �قط گ�ت مواظب خودت باش <br />منم گ�تم : باشه . حتي نگ�تم تو هم همينطور ... <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82880617?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-828571402002-10-11T13:33:00.000-07:002002-10-11T13:50:02.000-07:00<img border = "0" width=256 height=192 src="http://www.boomspeed.com/talkhestan/glasses.jpg"> <br /><br> <br />� بعد می گن چرا ایران پیشر�ت نمی کنه ! خوب همینه دیگه . برای اینه <br />که استعدادهای درخشان و نوابغی مثل من کش� نمی شن آخه عزیز من ! <br />یه ماه پیش بود که دسته کلیدم رو گم کردم . همه کلید های مورد نیازم <br />گم شد . کلی دردسر و چند بار پشت در موندن من رو به این �کر انداخت <br />که خدمتی بزرگ به بشریت بکنم . چه خدمتی ؟ اون بالا آخرین پدیده قرن <br />رو ببینین ! جا کلیدیی که به عینک وصل می شه ! این اختراع به نظر <br />ساده می تونه سالهای سال (تقریبا تا روز قیامت یه چند روزی قبلش ) در <br />جهت گم نشدن کلید های مهم ا�راد به بشریت کمک کنه ! این کش� جدید <br />به جز اینکه کلیدها رو از لحاظ گم نشدن کمک می کنه از لحاظ امنیت و <br />سکیوریتی هم موثر هستش . دلیلش هم اینه که همیشه جلوی چشمه ! <br />حالا من می دونم که همه �کر می کنن من دارم شوخی می کنم اما پس �ردا <br />که یکی از این شرکتهای بزرگ دنیا مثل سونی اومد و اختراع منو تولید <br />انبوه کرد می �همین ! حالا هی مسخرم کنین ! <br />اما به طور کلی همه پیشر�ت بشر یه جورایی به تنبلیش بستگی داشته ! <br />این یکی رو دیگه شوخی نمی کنم ! ببینین . اگر انسان تنبل نبود و به دنبال <br />آسایش بیشتر نمی ر�ت الان ما حتی دوچرخه هم نداشتیم چه برسه به <br />پراید ! یا مثلا جنبه دیگر پیشر�ت تکنولوژی از خاله زنک بازیش ناشی <br />می شه ! همین تل�ن و اینترنت و چت ! که چی یه وسیله اختراع کردن <br />از صبح تا شب این خانوما می شینن پاش یه ریز حر� می زنن ؟ <br />اما جدی بشر موجود عجیب راحت طلبیه ! همه این پیشر�تش رو هم مدیون <br />همین تنبلیشه . یه کم به این قضیه �کر کنین . <br />در مورد اختراع خودم هم باز بگم که آمادگی همکاری با کلیه کسانی که <br />قصد سرمایه گذاری برای تولید انبوه این محصول رو دارن اعلام آمادگی <br />می کنم . کلیه حقوق مادی و معنوی این محصول متعلق به خودم هستش و <br />متقلبین تحت پیگرد قانونی قرار می گیرند !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82857140?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-826521682002-10-07T13:21:00.000-07:002002-10-07T13:21:20.620-07:00با سلام خدمت خوانندگان محترم <br />صبح سه شنبه من می رم شمال تا جمعه . <br />این رو برای این گ�تم که بدونین تا جمعه نمی تونم بنویسم . <br />�علا خدانگهدار ... خدا کنه نمیرم !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82652168?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-826038502002-10-06T13:16:00.000-07:002002-10-06T13:18:44.000-07:00�کر کنم پارسال بود که با یکی از دوستام ر�تیم شمال . یا شایدم پیارسال . <br />حالا مهم نیست . توی جاده چند ساعتی ترا�یک شدید بود . دوستم گ�ت : <br />اینجا هیچ وقت ترا�یک نمیشه . جلو حتما تصاد�ه . <br />بعد از سه ساعت �همیدیم که بله ... تصاد� شده بود و چند ن�ر رو هم <br />خوابونده بودن و روشون پارچه س�ید کشیده بودن تا آمبولانس برسه . <br />ترا�یک هم طبق معمول برای این بود که همه می خواستن نگاه کنن . <br />دوستم گ�ت نگه دار . گ�تم برا چی آخه . می ری نیگا می کنی حالت بد <br />می شه . اما اون دوباره داد زد: گ�تم نگه دار . منم به ناچار اون طر� <br />جاده زدم رو ترمز . درست جلوی جمعیت . دوستم پیاده شد . ر�ت طر� <br />جنازه ها . بدون هیچ مقدمه ای پارچه س�ید رو از روی صورت یکیشون <br />زد کنار . اون لحظه اصلا ن�همیدم چه جوری می دیدم . اون صورت من <br />بود که س�ید شده بود ؟ پیاده شدم و ر�تم طر�ش . دوستم داشت منو نگاه <br />می کرد . حیرتزده برگشت گ�ت : این که تویی . منم گ�تم آره . <br />�کر کنم پارسال بود که با یکی از دوستام توی جاده شمال تصاد� کردیم . <br />یا شایدم پیارسال . حالا دیگه مهم نیست ... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82603850?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-826037402002-10-06T13:13:00.000-07:002002-10-06T13:16:05.000-07:00از کلاس اول دبستان با هم دوست بودن . همیشه این سه تا مدرسه رو <br />به هم می ریختن . دیگه از بس مادراشون رو مدرسه خواسته بودن <br />با هم رابطه خانوادگی هم پیدا کرده بودن . همیشه با همه مشکل داشتن . <br />به جز با همدیگه . مهم این بود که حر�ای همو می �همیدن . تا اینکه پدر <br />یکیشون مرد. علی رو می گم . با مادرش ر�تن دهاتشون . یعنی نمرد . <br />خودکشی کرد . با درخت بزرگی که توی حیاطشون بود خودشو دار زد . <br />درخته از کوچه همیشه معلوم بود . یادمه از اون سال دیگه بار نداد . اون <br />هم خودکشی کرده بود . یادمه وقتی علی اومد تهران سراغ دوستاشو از <br />من گر�ت . من هم گ�تم نمی دونم کجا ر�تن . آخه خیلی سال می شد . <br />می خواستن برگردن تهران . یه سال پیش بود که �کر کنم یکیشون رو <br />توی داروخونه دیدم . بهم گ�ت که می خوان سه تایی بمیرن . منم گ�تم <br />خوب ... اما هیچ وقت باور نکردم . تا اینکه یه مدت بعدش صبح که ر�تم <br />میدون نون بخرم عکسشو گذاشته بودن . منتظر دومی شدم . شاید علی <br />بود وشاید اون یکی. یه ماه بعد �همیدم که اون یکی بود.با همون درخت . <br />وقتی خونه رو خراب کردن به خودم گ�تم حالا علی چی کار می کنه ؟ <br />آخه اون درخت دیگه نبود . قضیه دیگه یادم ر�ته بود تا یه ماه پیش . که <br />بالاخره عکس علی رو هم توی میدون دیدم . ر�ته بودم نون بخرم . <br />از حسین آقا پرسیدم �لانی چه شد مرد ؟ گ�تش که غرق شده ... <br />الان یه ماهی میشه که �کرم مشغوله . دارم �کر می کنم که چی ممکنه <br />باعث بشه سه ن�ر تصمیم بگیرن با هم بمیرن .....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82603740?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-825319722002-10-04T14:00:00.000-07:002002-10-04T14:00:34.366-07:00امشب حالم تقریبا خوبه (: <br />برای کسایی که در مورد اسم وبلاگ نظری داشتند باید بگم که : <br />تلخستان جایی نیست برای حر�ای صر�ا تلخ . تلخستان جاییه که ما داریم <br />توش زندگی میکنیم . جایی که خیلی چیزای تلخ توش هست و ما <br />نمی تونیم چیزی بگیم . اگر هم چیزی بگیم و به قبای کسی بر بخوره دیگه <br />هیچی ! اما ما همیشه هر چیزی که هست و بهش انتقاد داریم باید بگیم . <br />حداقل برای کسایی که نمی دونن . انتقاد همیشه خوبه . انتقاد اصلاح می کنه . <br />انتقاد آگاه می کنه . انتقاد سطح �کر رو بالا می بره . انتقاد باعث می شه <br />که خیلی ها که تا حالا در مورد هیچی �کر نکردن یکمی به �کر �رو برن . <br />انتقاد به آدما �رصت می ده برای پیشر�ت . انتقاد به �کر بعد می ده . انتقاد <br />خیلی وقتها توجیه های بی جا رو رسوا می کنه . انتقاد ممکنه آبرو ببره اما <br />همیشه بردن آبرو بد نیست ! گاهی وقتها که آبرو می ره یه چیزای دیگه <br />معلوم می شه . یه چیزایی که همه باید ببینن . آدمای مو�ق همیشه نقد <br />پذیرن . چون هیچ آدمی کامل نیست . انتقاد می تونه نوعی انتقال تجربه <br />هم باشه . تجربه های که بعضی ها یک عمر برای بدست آوردنش صر� <br />کردن . هیچ وقت نگین که ما باید همه چیز رو تجربه کنیم . گاهی باید <br />است�اده کرد . وقت خیلی کمه . به قول شاملو : زندگی به طرز <br />بی شرمانه ای کوتاهه . توی تلخستان می خوایم انتقاد کنیم . می خوایم <br />آرمانخواه بشیم . نه اینکه ناله کنیم . نه اینکه �قط تلخی کنیم . همه ما <br />دلمون می خواد برسیم به یه جایی که راضی باشیم ازش . جایی که همه <br />خوب باشن . می دونم که نمیشه . اما می شه براش تلاش کرد که <br />راضیمون کنه . مگه نه ؟ تلخستان وبلاگ من نیست . شاید حر�اش <br />توی دل همه باشه . اما اینجا می شه گ�ت . اگر حر� داشتین حتما برام <br />ب�رستید . �کر کردن همیشه بهتر از �کر نکردنه . گ�تن تلخیها همیشه بهتر <br />از نگ�تنشونه . من خودم اصلا خوشم نمی آد که یکی بشینه و هی بگه : <br />آی وضع مملکت �لان . آی وضع اقتصادی بیسار ! دوست دارم حر�ا <br />همه خوب باشن . اما باور کنید اینطوری نمیشه . اگر همش حر�ای خوب <br />باشه پس بدی رو کی باید درست کنه . اگر وضع بده به خدا تقصیر خودمونه <br />هیچ وقت دنبال مقصر نگردیم . سر این و اون نندازیم . ما باید بخوایم و <br />راضی نباشیم تا تغییر صورت بگیره . منظورم از ما یعنی همه . <br />اگر یه روز رسیدیم به جایی که ازش راضی بودیم باید بدونیم که اون <br />روز می میریم . چون انگیزه ها همه از بین می ره . دیگه کسی از <br />جایی که هست تکون نمی خوره . تلخستان جاییه برای تکون خوردن . <br />برای حرکت و آغاز. قشنگترین کلمه یعنی آغاز . کلمه ای که باهاش <br />به اینجا اومدیم ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82531972?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-824826342002-10-03T13:38:00.000-07:002002-10-04T09:38:42.000-07:00تا حالا دلتون خواسته روشن�کر باشین ؟ تا حالا اصلا روشن�کر بودین ؟ <br />اصلا روشن�کر یعنی چی ؟ تا حالا هیچ کدوم ما به معنی واقعیش �کر <br />کردیم ؟ یه بار داشتم با یکی از کاریکاتوریستهای روزنامه ها صحبت <br />می کردم که از من پرسید تو روشن�کری ؟ گ�تم نه ! گ�ت یعنی اگر مثلا <br />من از دوست دخترت خوشم بیاد و بخوام باهاش رابطه داشته باشم <br />چی کارم می کنی ؟؟ !! <br />چند سالی می شه که روشن�کری توی شهرمون مد شده . همه دوست دارن <br />بقیه �کر کنن که روشن�کرن ! طبق معمول همیشه هم وقتی یه چیزی مد <br />می شه دیگه از اونی که �کرای متعصب مذهبی داره تا اونی که هیچ قید و <br />بندی برای خودش نمی شناسه همه و همه دنباله روی یکسری آدم خاص <br />می شن ! جالبه که اکثرا �کر می کنن که روشن�کر کسیه که در مورد همه <br />چیز طوری منطقی �کر کنه (به زور!) که همه قید و بندهای �کریش در <br />مورد اون قضیه از میون برداشته بشه . خیلی از این نوع آدمها به <br />خودشون طرز �کر القا می کنن و برای بقیه ادا در میارن . خیلی از همین <br />روشن�کرها گاهی برای بقیه روشن�کر می شن و برای خودشون نه یا اینکه <br />بر عکس . خیلی از همینا هم گاهی برای چند ساعت روشن�کر می شن و <br />بعدش دیگه روشن�کریشون تموم می شه ! همه این روشن�کرا خودشون رو <br />گول می زنن و جالب اینه که همیشه هم توجیهی برای ر�تارهاشون و <br />�کراشون دارن . اینجا می خوام از بعضی از مردا بگم . همینجا هم بگم <br />که منظور از این حر�ها طر�داری از زنها نیست و بقیه نیان بگن که این <br />یارو �منیسته ! بعدا به حساب خانومها هم می رسم ! <br />اکثر مردای شهرمون که ادعای روشن�کری هم می کنن برای خانواده و <br />نزدیکانشون یا دوستاشون همونطور مثل سابق باقی می مونن . از این <br />جمله میشه پدرهای روشن�کری که برای دختراشون متعصب می مونن یا <br />آقایونی که برای همسرشون متعصب می مونن مثال زد که همه ما خیلی <br />از اونا رو می شناسیم . خدا نکنه که یکم هم ته ریشه مذهبی داشته باشن <br />که دیگه خر بیار و باقالی بار کن ! از نسل جوون که دیگه نگو ! <br />همه روشن�کر توی روابط با دوستاشون اما خدا نکنه یکی از همون <br />دخترها خواهرشون باشه ! اگه در مورد دوست دخترشون بپرسی و اینکه <br />از حقوقش بگه و از کارایی که حق نداره انجامشون بده سه ساعت حر� <br />می زنه . اما اگر در مورد خواهرش ازش بپرسی اخماش می ره تو هم ! <br />یا مثلا همه دخترای عالم بدن اما دوست دختر اونا با بقیه �رق می کنه ! <br />یا مثلا سر قضیه ازدواج . آقا زاده قبل از ازدواج با هزار تا دختر دوست <br />بوده اما حالا حاضر نیست با یکی از همونا ازدواج کنه ! وقتی بهش میگی <br />شرط شما چیه اولین کلمه ای که میگه اینه که نجیب باشه ! این دیگه خیلی <br />شنیدنیه ! اون لحظه دیگه به قبلی ها �کر نمی کنه ! چون اونها خیلی <br />بد بودن که با یه پسر دوست شدن ! خلاصه اینکه این جوونهای عزیزمون <br />این استعداد رو دارن که بیرون ازخونه روشن�کر باشن . توی دانشگاه و <br />محل کار روشن�کر باشن . اما خدا نکنه که ... <br />باز می پرسم . اصلا روشن�کری چیه ؟ واقعا ربطی به اینجور روابط <br />داره ؟ اصلا چرا ما همیشه باید جنبه های خاص یک کلمه مثل <br />روشن�کری رو بررسی کنیم ؟ یعنی این کلمه هیچ چیز دیگه ای نداره ؟ <br />چرا بعضی هامون برای روشن�کر شدن و بودن بازی می کنیم ؟ آیا اینکار <br />چیزی جز گول زدن خود نیست ؟ آیا نباید پایه های اصلی �کریمون <br />رو درست کنیم ؟ <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82482634?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-824321572002-10-02T13:31:00.000-07:002002-10-02T13:38:44.000-07:00ساعت یازده شب بود . پشت چراغ قرمز چمران روبروی شهربازی <br />منتظر بودم . نوار گذاشته بودم و داشتم باهاش می خوندم . بغل گوشم <br />صدای تق تق روی شیشه منو از حال و هوای خودم بیرون آورد. <br />سرم رو برگردوندم . یه دختر 16 یا 17 ساله با لباس محلی با پوست <br />سوخته . با دستش اشاره کرد که شیشه رو پایین بکشم . توی چشماش <br />نگاه کردم . خیلی عمیق بود . هیچ چیزی ازچشماش نمی شد خوند . <br />پر از درد بود . پر از رنج . پر از صبر . با یه عالمه انتظار ... <br />یه د�عه با صداش از جا پریدم : مریم تازه بدم ؟ گ�تم : شاخه ای چند ؟ <br />گ�ت: برای کی می خوای . گ�تم: برای خودم . گ�ت : برای شما مجانی . <br />گ�تم : یعنی پول نمی خوای ؟؟ ناراحت شد . سرشو انداخت پایین ... <br />یه شاخه از دسته گلش کشید بیرون و گ�ت بیا این مال تو . <br />امروز تولد منه ... <br />جا خوردم . دستشو دراز کرد که گل رو بگیرم . گر�تم . <br />گ�ت : می دونی ؟ اگه مجبور نبودم هیچ وقت گل رو نمی �روختمم . <br />گل که قیمت نداره . مگه آدم قیمت داره که گل داشته باشه ؟؟؟... <br />صدای بوق ماشین عقبی داشت آزارم می داد . اما دلم می خواست همونجا <br />بمونم . دلم می خواست به حر�اش گوش بدم . دلم می خواست ته چشماش <br />رو ببینم . اما اون ر�ته بود . منم با �حش ماشین عقبی که از کنارم رد شد <br />به خودم اومدم و راه ا�تادم . اما هنوز دلم می خواست باز برگردم که همه <br />گلهای دنیا رو به پاش بریزم . کاش نمی ر�ت . سرم رو از شیشه <br /> بیرون بردم و آروم گ�تم : تولدت مبارک ... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82432157?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-823801092002-10-01T13:17:00.000-07:002002-10-01T15:02:34.000-07:00با عرض معذرت از اشکال �نی که امروز پیش اومد . <br />با تشکر از همکاری ویژه <br /> <br />سازمان کل نیروهای مسلح استان زنجان <br />اهالی محله سنگ دوقلو <br />مدرسه راهنمایی حدیثی (دخترانه ) <br />آموزش و پرورش منطقه 4 شهر تبریز <br />سازمان آتشنشانی کل استان نیویورک (در حادثه 11 سپتامبر) <br />انجمن اسلامی باشگاه انقلاب <br />و کلیه اهالی خیابان جردن از بالا تا پل میرداماد <br /> <br />که در ر�ع اشکال این وبلاگ به ما یاری رساندند. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82380109?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-823796252002-10-01T13:04:00.000-07:002002-10-01T13:04:46.650-07:00هرگز از مرگ نهراسیده ام ! <br />اگر چه دستانش از ابتذال شکننده تر بود. <br />هراس من <br />باری <br />همه از مردن در سرزمینی است <br />که مزد گورکن <br />از آزادی آدمی <br />ا�زون باشد. <br /> <br />جستن <br />یا�تن <br />وآن گاه به اختیار برگزیدن <br />و از خویشتن خویش <br />بارویی پی ا�کندن <br /> <br />اگر مرگ را از این همه ارزشی بیشتر باشد <br />حاشا حاشا <br />که هرگز از مرگ <br />هراسیده باشم ! <br /> <br />ال� . بامداد <br /> <br /> <br />می دونم اکثر شما شاملو رو می شناسین و این شعر معرو�ش <br />رو هم یا شنیدین یا خوندین . اما یه چیز عجیب که من توی شعرهای <br />شاملو پیدا کردم اینه که : معمولا چون هر شاعری توی حالتهای <br />روحی مختل� شعر می گه بنابراین خواننده بیشتر در زمانهای خاصی <br />که حال و هوای نزدیک به حال و هوای شاعر در زمان سرودن <br />روداره از شعرهای اون بیشتر لذت می بره . اما در مورد شاملو قضیه کمی <br />�رق می کنه . وقتی شعرهای شاملو رو می خونم توی هر حال و هوایی <br />که باشم ازش لذت می برم . این شعرها چون بوسیله خود شاملوی آگاه گ�ته <br />نشده و اکثر اونها از ضمیر نا خودآگاه بیرون اومده درد دلهای اکثر ما <br />آدمهاست که نمی دونیم چه طوری بیانشون کنیم . ممکنه وقتی من همین <br />شعر رو می خونم توی حالتهای مختل� روحی احساسهای مختل�ی نسبت <br />بهش پیدا کنم . یا مثلا اگر دو ن�ر این شعر رو برای هم بخونن ممکنه <br />برداشت خاصی که توی دلشون بوجود می آد 180 درجه باهم �رق کنه . <br />به هر حال این شعر رو برای کسایی نوشتم که تا حالا ندیده بودنش و <br />برای کسایی هم که تاحالا هزار بار خوندنش اما �قط خوندنش ... <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82379625?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-823534932002-09-30T23:39:00.000-07:002002-09-30T23:39:55.970-07:00زیبای خ�ته من ! <br />بیدار شو ... <br />بر لبانم بوسه ای زن <br />به یاد لحظه عشقمان <br />که هرگز نبود ! <br />تا دوباره بیدار شوم ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82353493?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-823532132002-09-30T23:28:00.000-07:002002-09-30T23:28:14.053-07:00در برگ برگ تاریخ اگر بنگری <br />هیچ کس چنین �نا نکرد سرنوشت خویش <br />در هر لحظه و ساعتم روز شب <br />ن�رین مرگ می گویمت ای زهر نیش <br />عمرم کنون به نیمه رسید لاکن هیچ شبی <br />در این زمانه ندیدم جز حر� اهرمن <br />در جای جای عمر من اگر بنگری <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82353213?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-822803992002-09-29T13:08:00.000-07:002002-09-29T13:11:34.000-07:00یک روز دیگه هم گذشت . نمی دونم چی می خوام بگم یا بنویسم . <br />زندگی خیلی تکراری شده . هر روز صبح بلند می شیم . میریم سر کار. <br />بعضی روزها هم درس و کلاس . بعدش ناهار می خوریم . دوباره ادامه <br />می دیم. بعضی شبها هم شاید بریم بیرون . شام بخوریم . دوستامونو <br />ببینیم . به هم دیگه ایمل بزنیم . از هم دیگه متشکر باشیم به خاطر <br />کارهایی که برای هم می کنیم . قربون همدیگه بریم . از همدیگه لذت <br />ببریم و اسمش رو هم یه چیزی جز لذت بزاریم که دلمون راضی باشه . <br />�یلم ببینیم . وبلاگ بخونیم ! و هزار تا از این کارهای الکی دیگه ... <br /> اگر مگسها هم تلویزیون و اینترنت داشتند زندگیشون چه �رقی با <br />ما می کرد ؟؟؟ آیا بعضی از ما بیشتر از گرد و غبار توی هوا ارزش <br />داریم ؟ آیا بعضی از ما به جز روزمرگی کار دیگه ای می کنیم ؟ <br />و چند ن�ر از ماها از زندگیمون کاملا راضی هستیم ؟ الان همه به <br />خودشون می گن ما که راضی نیستیم و بیشتر از این باید باشیم . <br />مثلا یه گونی گرد و خاک ! مشکل کجاست ؟ چرا هیچ وقت هیچ چیز <br />شروع نمیشه که باعث عوض شدن ها بشه ؟ آیا اصلا هیچ کدوم ما <br />قصد عوض شدن و دوباره شدن داریم یا همیشه از دوباره ها می ترسیم؟ <br />اگر منتظر باشیم چی ؟ خوب بالاخره شاید بعدا یه چیزی شد ! <br />مثلا یه د�عه یه سنگ از آسمون خورد توی سرمون و دوباره متولد شدیم ! <br />مگه غیر از اینه ؟ چند ن�ر از ماها منتظر نیستیم ؟ آیا کسی هست واقعا <br />که خودش تصمیم بگیره و دوباره متولد بشه ؟ اصلا هیچ کدممون تاحالا <br />دوباره شدیم ؟ دوباره و دوباره و دوباره ... <br />یک روز دیگه هم گذشت و من هنوز نمی دونم چی داره می شه . <br />یه روز باید دوباره شروع بشم . از اونجایی که می خوام . باید همه <br />چیز رو کنار بذارم . حتی خودم رو . وقتی برم کنار دوباره می بینم . <br />اون چیزی رو که هست کاری ندارم . اون چیزی که می خوام دوباره <br />می سازم . یک چیزی مث خونه تکونی . کی با من می آد؟؟؟ <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82280399?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-822713322002-09-29T07:55:00.000-07:002002-09-29T07:55:07.193-07:00ساعت 11 ظهر بود . <br />از سر و صدای توی حیاط بیدار شدم . اتاقم زیر شیروونی بود . <br />از پنجره بزرگ اتاقم که به حیاط و کوچه باز می شد بیرون رو نگاه کردم <br />وااااای ... دوباره یه دردسر تازه . مدتی بود که اصلا حوصله مهمون <br />بازی نداشتم . بابا و عمو حسین دم در حیاط وایساده بودند و مهمونا رو <br />به داخل خونه دعوت می کردن . ر�تم صورتم رو یه آبی زدم و روسری <br />مشکیم رو هم سرم کردم . توی راه پله ها بودم که مامانم با سرعت از <br />پله ها ر�ت بالا . �کر کنم یه خبرایی شده بود . وقتی وارد حیاط شدم <br />دیدم همه ناراحت و گر�ته دارن دور خودشون می چرخن . عباس هم <br />بود . کنار میز وایساده بود و هر جند وقت یه بارظر� حلوا رو <br />یه انگولکی می کرد . دیگه احساسی به عباس نداشتم . پارسال نزدیکای <br />عید بود که با بابا و مامان و اردشیر ر�تیم باغ عمو اینا تو لواسون . <br />خیلی عباس رو می خواستم . اولین باری که حس کردم دوسش دارم <br />خیلی مسخره بود . ر�ته بودیم کنار دریا خیر سرمون آتیش روشن کنیم <br />اما دریغ از یه چوب خشک که بشه سوزوندش . عباس به من گ�ت : <br />خورشید اگه دلت آتیش می خواد من می رم برات چوب می یارم هااا ! <br />با اینکه دلم آتیش می خواست اما گ�تم نه ... �کر کنم همون موقع <br />بود که کاملا عاشقش شدم ! اما می دونستم که به خاطر وضع مالی <br />بابا عباس هیچ وقت خواستگاری من نمی آد . اونا همیشه چند سر و <br />گردن از همه خانواده ما بالا تر بودن . آخه عمو حسین تاجر �رش بود. <br />من هر روز بیشتر دلم براش تنگ می شد . اما من �قط برای اون یه <br />دختر عمو بودم . هیچ وقت ن�همید که دوسش داشتم . هیچ وقت بهش <br />نگ�تم . تا اینکه چند وقت پیش �همیدم می خواد با دختر شریک باباش <br />ازدواج کنه . اون موقع تازه می خواستم برم و همه چیز رو بهش بگم . <br />خدایا چی می شد وضع مالی بابای من هم خیلی خوب بود ؟ شاید اون <br />طوری سنگ دل تر می شدم . یا چی می شد خیلی خوشگل بودم <br />که عباس هم مث من عاشق بشه ؟ ر�تم پیش بابا دم در ... <br />هر کس میومد تو تسلیت می گ�ت . حسم خیلی غریب بود . هوا خیلی <br />خوب بود . ر�تم دم درتوی کوچه . جلوی در قاب عکسم رو گذاشته <br />بودن با یه نوار سیاه . همون عکسی که پارسال نزدیکای عید کنار <br />دریا با عباس گر�ته بودم بزرگش کرده بودن . اما عباس توی عکس <br />نبود . هوا داشت کم کم سرد می شد . نمی دونستم از کدوم ور کوچه <br />باید برم . باید یه �کری برای زمستون می کردم . هوا خیلی سرد شد ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82271332?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-822352962002-09-28T07:46:00.000-07:002002-09-28T08:02:41.000-07:00اولين باري كه يك وبلاگ ديدم به خودم گ�تم آخه كي مياد نوشته هاي <br /> يكي ديگه رواونهم با اين وضع اس�ناك اينترنت در ايران هر روز <br /> بخونه اما چند روزي كه گذشت و من هم هر روز به هودر سرزدم <br />�هميدم كه نه ! يك ن�ر هست كه با اين همه شرايط اس�ناك هر روز <br />نوشته هاي يكي ديگه رو بخونه ! <br />امروز مي خوام شخصيت حسين درخشان رو روانشاسي كنم <br />البته بدون اجازه خودش ! چون مي دونم از نقد خودش ناراحت <br />نمي شه. حسين رواز گذشته مي شناسم . از وقتي كه توي <br />روزنامه ها در مورد اينترنت مي نوشت . اون موقع زياد <br /> ازش خوشم نميومد ! نمي دونم چرا . <br />يك روز هم (چشمتون روز بد نبينه ) وقتي تلويزيون رو روشن كردم <br /> ديدم حسين آقا نشسته و داره در مورد دنياي كامپيوتر و علم <br /> ارتباطات صحبت مي كنه . خلاصه بعد از مدتي هم خبردار شدم <br /> كه ر�ته كانادا . �كر مي كنم از اون موقع بود كه حس من نسبت <br /> به حسين عوض شد . نمي دونم چه جوري بود اما مي دونم كه <br />ديگه ازش بدم نميومد ! بحث از روانشاسي داره دور مي شه . <br /> خلاصه ..... <br />روانشاسي : با نگاهي عميق به اسم وبلاگ حسين- سردبير خودم- <br /> در مي يابيم كه اين بشر خيلي مايله كه همه چيز خودش باشه ! البته <br /> اين بد نيست و به نظر من اين قضيه حاكي از اعتماد به ن�س بيش <br /> از اندازه - كه باز هم بد نيست - اين موجود عجيب هستش . البته <br /> مطمئنا اين شخص اولين وبلاگ نويس دنيا يا حتي اولين وبلاگ <br /> نويس �ارسي توي دنيا نيست اما يك چيزي هست كه ثابت مي كنه <br />حسين كار تقريبا جالبي رو شروع كرد . اگر ليست وبلاگهاي �ارسي <br /> رو ببينيد متوجه منظور من مي شويد . وبلاگ براي اكثر ما جاييه <br /> براي نوشته هاي خودمون كه شايد به درد بقيه نخوره ! اما جالب <br /> باشه كه بخوننش . اما حسين با راه اندازي وبلاگ يك رسانه نوين <br /> - حداقل براي ما �ارسي زبانها - راه اندازي كرد كه خيلي از ماها <br /> دنباله رو شديم و وبلاگ درست كرديم . از بحث روانشاسي حسين <br />بيرون مي آم و از خود وبلاگ مي گم . <br />تا حالا �كر كردين چرا وبلاگ مي نويسين و مي خونين ؟ <br />و اينم مي دونين كه همه كسايي كه وبلاگ مي نويسن آرزوي <br />روزنامه نگار شدن يا <br />حتي نويسنده شدن ندارن . يا شايد حتي قبلا براي خودشون هم <br />نمي نوشتن ! اما حالا شايد وبلاگ پر خواننده اي دارن . يكي از <br />دلايل به نظر من اينه كه آدمها خيلي دوست دارن از هم ديگه چيز <br /> بدونن . حتي اگر توجه كرده باشين و يا شايد تجربه هم كرده باشين <br /> همه ما از خوندن نامه هاي كسي رو كه دوسش داريم يا حتي <br /> نمي شناسيمش لذت مي بريم ! اين از �ضولي و كنجكاوي نيست ! <br />به خاطر اينه كه آدم دوست داره كسي جز خودش رو هم بشناسه . <br /> دقيقا اين شناخت باعث مي شه كه آدم خودش رو هم بشناسه . اگر <br />توجه كرده باشين مي بينين كه وبلاگهايي كه مطالبشون عامه پسند و <br /> خودموني باشه يا از خاطرات جالب و مسائل جالب مي گن خيلي <br /> پر طر�دار هستند . يا حتي توي يك وبلاگ وقتي به نظر خواهي ها <br /> نگاه مي كنيد مي بينيد كه اگر بحث جدي و خسته كننده در ميون بوده <br />هيچ كس نظر نداده ! يا حتي شايد خواننده تا وسط مطلب رو هم نخونده <br /> باشه ! اما سر مسائلي كه شايد واقعا چيزي نداشته باشه و �قط يك <br /> خاطره جالب داشته باشه و يا بحث جنجالي باشه شاهد نظرات <br /> مت�اوت و متعدد هستيم ! به هر حال اين وبلاگ هم حكايتيست . <br /> احتمالا در وبلاگهاي بعدي باز هم اينجا آدمها رو از ديدگاه خودم <br /> روانشناسي كنم ! <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82235296?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-822301752002-09-28T02:40:00.000-07:002002-09-28T02:40:26.023-07:00سلام <br />ديگه �كر مي كنم وقت معر�ي باشه <br />من مهرداد هستم 21 ساله خوشحال هستم كه مدرسه ها باز شده <br />توي تهران زندگي مي كنم <br />تلخستان جاييه براي شعرهايي كه دوست دارم و دوست ندارم <br />خودم گ�تم يا بقيه گ�تن <br />داستانهاي كوتام <br />خاطره هام و خبرها و تحليلهاي مربوط به اونها <br />بعضي وقتها هم دلتنگيهام <br />شما هم مي تونين اونها رو بخونين اگر دلتون خواست <br />در ضمن از دوست خوبم <a href="http://www.devilprayer.blogspot.com/">دعاگوي شيطان </a>براي كمك و راه اندازي اين وبلاگ تشكر مي كنم <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82230175?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-821603652002-09-26T13:15:00.000-07:002002-09-26T13:33:37.000-07:00دیگه با تو نمیشه <space> گریه نکرد <space> خنده نکرد <space> دیگه با تو نمیشه موند <br />جایی که بی تو باشه هیچ کسی نیست که صدایی بشنوه <br />هیچ چیزی نیست تا منو با خود ببره <br />دیگه آروم نمیشه این دل من اگه با تو نباشه <br />دیگه ساکت نمیشه صدای چیک چیک قطره های اشکم <br />می چکه روی ورق آروم و آهسته صداش نمیشه دیگه نیاد <br /> <br />نمیشه اینجا دیگه موند <br /> <br />اگه بارون نباره باز چی می شه ؟ <br />زمینا و جنگلا چی کار کنن اگه باز ابرا نیان دل آسمون دوباره نگیره <br />آسمونم آسمون باید امشب دوباره گریه کنی داد بزنی تا دوباره مث پارسال لب عید <br />سبزبشم آروم و آهسته بیام از زیر خاک تا ببینم دوباره خورشید و من <br />دوباره شبنم اشکم بریزه روی گلبرگ نگام <br />اگه بارون نباره باز اگه آسمون دلش از غم دنیا نگیره دلم آروم نمی گیره میمیرم اگه نیای <br /> <br />دیگه اینجا نمیشه موند <br /> <br />اگه باز صدات نیاد صدای خنده هات نیاد دلم امشب دوباره مث مه از بالای کوه <br />می خواد بارون بریزه توی کوچه روی گلبرگای مرده تا دوباره جون بگیرن ساقه هاش <br />تا دوباره باز بشن اون غنچه هاش <br />اگه بارون بزنه ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82160365?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-821464442002-09-26T07:42:00.000-07:002002-09-26T07:42:42.443-07:00ای کاش کلبه ای داشتم <br />کلبه ای از چوب <br />با شومینه ای که کنده ای در آن می سوزاندم <br />ای کاش هیچ کس نبود <br />لابلای جنگلی که صبح سبز بود وظهر آ�تابی و شب مهتابی <br />ای کاش بر� می آمد <br />آرام <br />طوری که با صدایش آهنگی می نواختم <br />شاید آرامتر از ضربان قلب یک کودک خ�ته <br />ای کاش باران می آمد و ای کاش آ�تابی بود <br />که آ�تاب از روزنه ابری باز سود می جست <br />و پایین را دید می زد <br />اما چه ساده لوحانه ... <br />پرتوهایش را می گویم ! <br />شوق کلبه ای نقلی دارم <br />خیال یک زندگی آرام و بی هیاهو <br />ای کاش کلبه ای داشتم ... <br />که سکوت شبهایش <br />با صدای جغد در هم نمی شکست <br /> <br />اما همیشه جغدی هست ... <br />همانطور که همیشه ستاره ای هست <br />ای کاش ... <br />ای کاش ... <br />ای کاش کلبه ای نداشتم <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82146444?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3813123.post-821404932002-09-26T04:28:00.000-07:002002-09-26T04:28:46.233-07:00هيچ يك سخني نگ�تند <br />نه ميزبان <br />و <br />نه ميهمان <br />و <br />نه گلهاي داوودي...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3813123-82140493?l=talkhestan.blogspot.com' alt='' /></div>Talkhhttp://www.blogger.com/profile/07440747717532690097noreply@blogger.com